Sarhan

Fotograaf: Joep van Uden

Concept: Marjolein Buijs en Mathiske Roex

Project & Tekst: Mathiske Roex

Waar kunnen mensen jou van kennen?
Veel mensen kennen mij als postbode. Ik werk in de stad en daar ben ik heel blij mee. De mensen zijn heel lief tegen mij. Veel mensen herkennen mij: “O, de postbode, hoi!” Inmiddels ken ik Oss ook heel goed. Als mensen van buiten Oss komen en vragen waar het centrum is, een winkel of de HEMA, dan weet ik dat allemaal. Ik vind het heel fijn om mensen te helpen. Ook oudere mensen help ik graag. Veel mensen kennen mij van gezicht. Ze zien mij en zeggen: “Hoi, goedemorgen, fijne dag.” Maar de postbode heeft natuurlijk ook een naam: ik heet Sarhan.

Aan welke plek in Oss of omgeving heb jij mooie herinneringen?
Ik vind het centrum van Oss mooi. Het gebouw van de gemeente, en het museum ook. En dit park is voor mij een bijzondere plek. Hier hebben mijn vrouw en ik onze trouwfoto’s gemaakt. Mijn vrouw heb ik niet in Oss ontmoet, maar in Griekenland. Zij kwam daar met andere mensen helpen. Ze hielp met taal en maakte foto’s. Daar hebben wij elkaar ontmoet. Zij heeft mij daarna heel veel geholpen en uiteindelijk ben ik met haar naar Nederland gekomen. Mijn vrouw was heel belangrijk voor mij. Mijn vrouw, mijn dochter en mijn familie zijn het belangrijkste in mijn leven. Mijn vrouw is overleden, maar voor mijn gevoel is zij er nog steeds, ik voel haar. Daarom is dit park, waar wij onze trouwfoto’s hebben gemaakt, voor mij een bijzondere plek.

Wat ik vooral mooi vind aan Oss zijn de mensen. Ik woon hier nu een aantal jaren en ik ben heel blij. In Oss is het leven echt heel vriendelijk. Mensen zijn lief tegen mij en veel mensen kennen mij inmiddels als de postbode. Ik vind het fijn dat ik hier mensen kan helpen. Nederland is voor mij heel belangrijk geworden. Ik heb ook mooi nieuws gekregen: ik krijg de Nederlandse nationaliteit. Daar ben ik heel blij mee.

Wat wil jij meegeven aan anderen in deze stad?
Ik weet niet precies wat ik tegen andere mensen wil zeggen. Ik heb veel meegemaakt. In Irak, in mijn leven hier, met mijn vrouw, met de geboorte van mijn dochter en toen zij ziek werd. Maar ik ben altijd positief gebleven. En ik heb altijd vertrouwen gehouden. Ik ben heel trots op mezelf. Dat ik tot nu toe ben blijven leven. Ik wil ook graag andere mensen helpen. Dat zit in mij. Vroeger wilde ik al mensen helpen en hier in Oss doe ik dat nog steeds. Ik vind het fijn om iets voor iemand te kunnen doen. En nu is mijn dochter het allerbelangrijkste. Alles voor mijn dochter.

Wat is voor jou het ware thuis? Wanneer weet jij: ik ben hier thuis?
Mijn thuis is hier. Mijn dochter is hier en mijn schoonouders zijn hier. Mijn vrouw hoort ook bij mijn leven hier. Mijn familie woont in Irak en natuurlijk mis ik hen.  Mijn vader was docent. Ik heb zeven broers en één zus. Ik ben de enige van mijn familie die hier woont. Mijn moeder en mijn broers en zus zijn daar. Maar ik wil niet terug om daar weer te wonen. Als ik moet kiezen tussen Nederland en Irak, kies ik voor Nederland. Honderd miljoen procent. In Oss voel ik mij welkom. De mensen zijn vriendelijk tegen mij. Mensen kennen mij en ik ben blij met de mensen hier.

Is Oss jouw Ware thuis?
Ja. Oss is een belangrijke stad voor mij. Oss is voor mij niet alleen mijn huis, maar ook mijn thuis. Het is mijn nieuwe thuis. Mijn dochter is hier, mijn schoonouders zijn hier en mijn leven is hier. Ik ben geboren in Mosul en mijn familie woont nog in Irak. Maar mijn leven is nu hier. 

Ik ga hier blijven.