Stephan

Fotograaf: Joep van Uden

Concept: Marjolein Buijs en Mathiske Roex

Project & Tekst: Mathiske Roex

Aan welke plek in Oss of omgeving heb jij mooie herinneringen? 
Aan de triatlonclub en aan de OK-clubs van Diosynth.
Toen ik ontdekte dat er in Oss een triatlonclub was, werd ik lid. Ik leerde veel leuke, sportieve, energievolle Ossenaren kennen. Zij lieten mij de mooie plekken van Oss zien. Samen zwemmen in de Geffens plas, fietsen langs de maas en hardlopen door de bossen in Herpenduin. Ik zag een kant van Oss die ik niet kende. Het was een hele mooie ontdekking.
In het begin van mijn carrière, toen ik nog niet in Oss werkte, maakte ik veel uren. Daardoor had ik ook geen tijd voor hobby’s. Bij Diosynth leerde ik dat er meer was dan werken. Zo had je op het werk het zogenaamde OK, dat stond voor Ontspanning en Kontakt. Het was een soort personeelsvereniging van Akzo Nobel. Er waren vele clubjes, zoals een OK-fietsclub, wandelclub, fitnessclub, hardloopclub, zwemclub, fotoclub, videoclub, toneelclub, dartclub en nog veel meer. Allemaal gefaciliteerd door de werkgever. En als het clubje nog niet bestond, kon je er zo een oprichten. Je moest dan alleen een plan en een goed verhaal hebben. Oh ja en we hadden zelfs een sporthal met een kantine!

Vroeger als tiener heb ik veel gezwommen en het leek me wel leuk om dat zwemmen weer op te pakken dus ik werd lid van de het OK-zwemclubje, ook wel bekend als het bedrijfszwemmen. Tussen de middag ging ik regelmatig zwemmen in het Golfslagbad. Ik het begin ging ik alleen, maar op een gegeven moment gingen er steeds meer collega’s mee. En in het zwembad raakte ik bevriend met zwemmers die ook bij Akzo Nobel werkte. 

Toen ik ontdekte dat er een OK-foto club was werd ik direct lid! Ook fotografie heeft me altijd geïnteresseerd. Mijn vader had een fototoestel en een doka. En om een lang verhaal kort te maken: door lid te worden van de OK-fotoclub ben ik een gepassioneerde fotograaf geworden. Zie hier een selfie van een foto die ik gemaakt heb. De foto is een nacht opname van het bedrijf waar ik werk. Het is industrieterrein Moleneind in Oss. Op de foto zie je een chemische installatie, de watertoren en links achter gebouw KR. De foto is vier bij drie meter en hangt in de gebouw FZ, de bedrijfskantine van Aspen (het vroegere Diosynth). Ik ben er erg trots op! 

Dit is dus voor mij een hele mooie plek in Oss. Hier komt alles samen: Werk, hobby, passie en waardering.

Welke mooie veranderingen heb jij gezien in Oss de laatste jaren? 
Ik woon nu zo’n tien jaar in het centrum van Oss, in het Bergkwartier. Vorig jaar heb ik met een stadsgids een stadswandeling door onze buurt gemaakt. Met volle passie vertelde de gids over het architectenbureau dat deze wijk heeft ontworpen. Hij wees ons op allerlei details. En elke dag als ik door de wijk loop zie ik die details. En af en toe ontdek ik zelf een nieuw detail.

Als jij een toverstafje had, wat zou je dan veranderen aan Oss?
Er zijn meerdere dingen die in me opkomen: Meer groen, mooie trottoirs met gebakken klinkers in plaats van die lelijke 30×30 betontegels, minder auto’s in de stad, oude panden opknappen in plaats van afbreken. Maar als ik een toverstafje had zou ik het misschien beter kunnen gebruiken om de rommel die we met zijn allen maken weg te toveren. Of misschien nog beter: met het toverstafje ervoor zorgen dat de mensen hun afval niet zomaar op de grond gooien! Want ik woon in de stad en ik kom er graag, maar ik erger me eraan dat er zoveel zwerfafval is.  

Wat wil jij meegeven aan anderen in deze stad?
Elk stukje op de wereld heeft geschiedenis. Elk dorp, elke stad. Het is mooi om in de geschiedenis van je eigen leefomgeving te duiken. Oude foto’s bekijken in het stadsarchief, verhalen horen hoe het vroeger hier was. De bibliotheek is een heel mooie plek hiervoor. Ik vind de verhalen over Oss zelf mooi. Bijvoorbeeld het verhaal over hoe Organon is ontstaan. Dat is echt een heel mooi verhaal. Organon, het farmaceutische bedrijf, opgericht in 1923 door Saal van Zwanenberg! 

Is Oss jouw Ware thuis?
Ik ben geboren in Helmond, opgegroeid in Veghel. Zo’n 25 jaar geleden ben ik in Oss gaan werken bij Diosynth, een onderdeel van Akzo Nobel, waar Organon destijds ook onder viel. Ik werkte in Oss, maar ik bleef in Veghel wonen. Het enige wat ik met Oss had was mijn werk. Elke ochtend reed ik van Veghel naar Oss. En ’s avonds weer naar huis terug. De eerste jaren elke dag met de auto. En op een gegeven moment ging ik elke dag, weer of geen weer, met de fiets. Vijftien jaar geleden ging ik ’ tijdelijk’ in Oss wonen. Ik was gewend om elke dag zo’n veertig kilometer te fietsen, maar dat was nu niet meer nodig, ik ging gewoon te voet naar mijn werk. Eén straat oversteken en ik was op mijn kantoor. 

Bij de triatlonclub in Oss heb ik Andrea leren kennen, de liefde van mijn leven. Ondertussen wonen we al jaren samen in ons tiny penthouse in centrum Oss, met uitzicht op Moleneind. Elke ochtend zien we de zon opkomen en genieten we van het uitzicht. 

Ja, Oss is ons Ware Thuis.