Mike

Fotograaf: Joep van Uden
Concept: Marjolein Buijs en Mathiske Roex
Project & Tekst: Mathiske Roex
Gedicht: Poëzie Podium Oss

Waar kunnen mensen jou van kennen?
Mensen kunnen mij kennen van het Urban Ox Park. Ik hielp daar mee met de BMX-workshops toen het net open was. Ze zagen mij rijden en toen vroegen ze of ik kon helpen met kleine kinderen. Ik kom er nog steeds weleens om te BMX’en. Voor mijn werk ben ik veel onderweg. Ik werk achter de bar op festivals en in grote clubs. En mensen kunnen me misschien ook weleens op tv gezien hebben. Ik zit vaak bij Voetbal Inside in het publiek. Ik ben ook gewoon voetbalfan, dus ik kom weleens met mijn bek op tv. Ik heb ook ooit meegedaan aan Lang Leve de Liefde, seizoen één, maar die uitzending is nooit uitgezonden. Ik vond die meid helemaal niks, dus ik heb voornamelijk de aflevering op de slaapkamer doorgebracht met mijn telefoon. Ik heb haar gewoon geen aandacht gegeven, dus het was voor hun niet genoeg tv.

Aan welke plek in Oss of omgeving heb jij mooie herinneringen?
Het Urban Ox Park hoort wel bij mijn tijd in Oss. Het Urban Ox Park vind ik wel goed, zeker voor de jeugd. Voordat dit er was, was er voor jongeren niet zo heel veel te doen. Nu is er in ieder geval zo’n plek. 

Verder ben ik eigenlijk niet zo veel in Oss. Ik vind Oss eigenlijk een saaie stad. Ik woon inmiddels ongeveer vijftien jaar in Oss, ik kom hier niet vandaan. Mijn moeder vond vijftien jaar geleden de liefde en wij zijn hierheen verhuisd omdat mijn moeder een nieuwe vriend had. Ik ben uiteindelijk wel in Oss blijven plakken.

Als jij een toverstafje had, wat zou je dan veranderen aan Oss?
Ik denk sowieso wat meer diversiteit in winkels. En wat meer dingen te doen. Zeker voor de jeugd is er gewoon niet zo heel. Ik zou dus vooral zorgen dat er meer te doen is en dat er wat meer diversiteit komt. Wat voor mij trouwens wel echt bij Oss hoort, is die grote rotonde net voordat je de snelweg oprijdt, met die grote os erop. En het Jan Cunen. Dat is ook wel echt Oss. Dat is wel… “Ossig.”

Wat wil jij meegeven aan anderen in deze stad?
“Wees een beetje meer open-minded.” Ik denk dat dat het is. Ik merk dat mijn kleding nogal veel reacties oproept op straat. Ik heb een opvallende kledingstijl en daar zit nogal een stempel op. Laatst liep ik in een rode broek met ruitjes en met slierten eraan. Ik had oortjes op, maar die vallen op je oren, dus ik kon mijn omgeving gewoon horen. Een moeder liep met haar zoontje in de winkel en ik hoorde haar iets over mij zeggen. Ik heb dan zoiets van: “Hou je mening lekker voor je.” Waarom zou je niet je eigen stijl ontwikkelen? Waarom zou je niet je eigen ding hebben? Iedereen is zo standaard, dat is jammer.

Wat is voor jou het ware thuis? Wanneer weet jij: ik ben hier thuis?
Thuis is vooral waar ik gewoon mezelf kan zijn en waar de mensen om me heen weten hoe ik ben. In mijn eigen huis voel ik me het meest thuis. Als ik een tijd weg ben geweest, weet ik dat ik thuis ben zodra ik mijn voordeur binnenloop. Het maakt voor mij alleen niet uit of die voordeur in Oss of bijvoorbeeld in Den Haag zou staan. Zolang het geen Rotterdam is. Voor mij gaat thuis er vooral om dat ik me helemaal op mijn gemak voel. Dat mensen weten hoe ik ben en weten dat het niet anders is. 

Is Oss jouw Ware thuis? 
Nee. Nee, ik zou dat niet zeggen. Ik zie mezelf ook totaal niet als een echte Ossenaar. Ik kom hier niet vandaan en ik voel me geen Ossenaar. Dat zal ook moeilijk worden. Misschien komt dat ook doordat mijn kledingstijl hier wat minder sociaal geaccepteerd wordt. In grote steden als Den Haag, Amsterdam en Utrecht is iets aparts volgens mij bijna normaal. Ik ben ook bezig geweest met andere woningen, in andere steden. Ik wil meer richting een grote stad. Dus Oss is de plek waar ik nu woon en waar mijn huis staat, maar mijn ware thuis zou ik het niet noemen. 

Fotograaf: Joep van Uden
Concept: Marjolein Buijs en Mathiske Roex
Project & Tekst: Mathiske Roex
Gedicht: Poëzie Podium Oss

Gedicht voor Mike

Mighty Mike

Morgen kun je hem in het centrum tegenkomen
in een zwarte broek, als een Volendammer visser.
Met kettingen langszij, de voeten in loodzware kisten
vol doodskoppen en spikes als de spitse stekels
van een exotische leguaan. Zachtaardig tot op het bot,
al noemde een relifanaat zijn stijl een duistere,
niet zo godsdienstige manier van kleden.

Misschien zie je hem vliegen boven Urban Ox
op zijn minifietsje, terwijl hij even roerloos
in de lucht hangt als een okergele kolibri.
Valbreken was altijd al zijn stiel bij judo.
Ooit liet hij fietsend door de hele stad
een spoor van verwoeste bankjes achter.
Inmiddels volwassen is hij een gerespecteerd expert.

Overmorgen kan natuurlijk alles weer anders zijn.
Schrijft hij een Dark Romance in satanisch T-shirt,
is hij judoleraar of drijven zijn voorouderlijke genen
hem misschien met vrouw en wie weet kind
naar het kleinste eiland van de Molukken
om daar als bartender de kost te verdienen,
gekleed als de ideale schoonzoon.

Gedicht van Kitty Schaap

Het Ware Thuis

Wat maakt een plek tot thuis? Diezelfde vraag staat centraal in onze nieuwe theatervoorstelling Het Ware Thuis. Na sluitingstijd verandert Osse Cultuurmakers het hele Warenhuis in een theater voor een grootschalige locatievoorstelling die speciaal voor deze plek wordt gemaakt. Meer dan 75 professionele spelers en vrijetijdsspelers brengen samen met zang, live muziek, decor en licht het gebouw tot leven.

En jij zit niet in een theaterzaal. Je trekt zelf dwars door Het Warenhuis, over trappen en door gangen, tussen duizenden boeken en langs onverwachte plekken. Onderweg voert de voorstelling je langs verschillende generaties die hun thuis vonden op deze plek: van het kerkje dat hier ooit stond en de jaren van V&D tot Het Warenhuis van nu. Een voorstelling over familie, verandering, ergens bij horen en de vraag wat een plek tot thuis maakt.

Beleef Het Ware Thuis van 27 oktober t/m 8 november in Het Warenhuis.